Të ikësh nga kjo dashuri si prej varrit

Dëshiro sikur ajo e tha dhe braktis përrallën

Godinat e botës së tij të brëndëshme

Fantazuar nga rrënojat e prej sëmundjes ka

Lajthitur tektonika e moskuptimit

Në romanin e ri të mikut të brishtë

Në natën e ndriçuar veriore frikë

Në heshtjen e një dhome hoteli

Vilnius kaunas bukur tingëllon simbioza

Dhe tringëllo numrin e prefiksit të kohës

Që ushqehet me jetën e atyre pa emër

Në drithërimën e renditjes hyjnore

Në parandjenjën e harmonisë së përsosur luftarake

Nga varri të ngjitesh në dashuri prej rënies

Sikur të thoshte dëshiro dhe i patundur shmang

I varrosur thellë poshtë me të afërmit

Fotografiza e re ovale është syri i ri

Në fytyrën e ftohtë mërmërima e vendlindjes

Mbi kurorat e pemëve një re e papritur

Ose tufë kureshtare zogjsh të ri këngëtarë

Shkurtit të mjegullt mbi trishtim varrezash.

Përktheu Fatmir S. Baçi