|
Sikur të të sajdiste veçse një sonet,
Arketip i ashikërisë së athët paprani,
Ndën emrat e tu hiçi im do të rri,
Getoja ime, flugeri im, gjiri im në det:
Unikorn i unjët, unik me ngutësi,
Insekt intim, tek ti shenja do skalitet,
Nyje e nyjeve, nudo gjaknxeht’,
Emfazë ekstreme, epigramë që del përmbi:
Tërësisht e tultë, torrë torturimi,
Infarkti im i nginjur, idhull, skëterror,
A po më avitesh, me age të afshta agimi:
Meduzë me gojë mbyllur, muskul mëmësor,
A dëgjon, gjarpër ashk, ja edhe aprovimi:
Tutem me ty, trembtas, terno që del me zor.
|