Dikur na ishte një bankier
I cili për arsye krejt të gabuara
Qe bërë një bankier.
Ai konsultonte, në etjen e vet
Për shfajësim të trishtë,
Një pemë molle, një kirurg zemre dhe një kuti.
Të tria njëlloj të trishta,
Tashmë kaq i kënaqur nga brenda
Që bankieri ndihej gabueshëm.

Tridhjetë e shtatë flutura
Dhe tridhjetë e shtatë shishe vere
Dhe tridhjetë e shtatë këllëfë jastëku
Dhe tridhjetë e shtatë bileta autobusi
Dhe tridhjetë e shtatë shufra ari
Dhe tridhjetë e shtatë zjarre
Dhe tridhjetë e shtatë gromësima më vonë
Ai rrinte shtrirë në hamaken e tij
Për tridhjetë e shtatë arsye.

Përktheu Erion Kristo