Sonte do të desha një nga duart e tua,
Të bëj me të një trëndafil a zambak,
Trëndafil që zemrën me aromë ta shuaj,
Ose dhe zambak që ta mbjell mbi varr.

A ma premton dorën tënde të shtrenjtë,
Që të lindem një grimëz për herë të dytë,
Shpirtin të deh nga drita jote e kthjellët
Dhe në çastin e zi t’i mbyll e qetë sytë.

PRIERE

Donne-moi ce soir une de tes mains,
Pour en faire une rose ou un nénuphar ;
Une rose rouge où mon cœur s’y éteint,
Un nénuphar pour ma pierre tombale.

Peux-tu me promettre ta main si chère ?
Que j’y naisse pour la deuxième fois,
Que mon âme y boive de ta lumière,
Qu’un jour follement je m’y noie.